เหนื่อย
เมื่อวันศุกร์เหนื่อยมากกกกกก
เชียร์กีฬาซะโคตรๆเหนื่อยเลย
ช่วงที่ไม่ได้อัพได มีเรื่องที่ เอ่อ .......
แย่ๆ เยอะอ่ะนะ แต่เรื่องดีก็มีเหมือนกันนะ
เราพยายามลืมเรื่องแย่ๆ
อย่างว่านิสัยเราเป็นพวกคิดเล็กคิดน้อยคิดมาก
มองโลกในแง่ดีเกินไป
คงอาจจะต้องใช้เวลานานมาก ๆ ในการลืม
เราไม่นึกว่าความเป็นเพื่อน 6 - 7 ปีมันจะจบลงด้วยอะไรที่งี่เง่า
แล้วก็การกระทำของอีกฝ่าย ที่เค้าทำให้ตัวเค้าไม่รู้สึกผิด
โดยการใช้เราเป็นเครื่องมือ หรือ เหยื่อ นั้นเอง
โดยแค่ตัวหนังสือที่พิมพ์ออกไป คำบอกต่อ
ใช่สิเราเดือดร้อน แน่ๆ ที่เพื่อนโดนเค้าทำแบบนั้น
อยากชิงดีชิงเด่น ไม่เหลือความจริงใจให้แก่กัน
สำหรับพวกเราที่เค้าบอกว่า "มีทัศนคติเหมือนกัน"
พวกเราหน่ะคบด้วยความ "จริงใจ" ไม่แข่งอยู่แล้ว
เรื่องการเรียนหน่ะ เรารู้ว่าเก่งสู้พวกเค้าไม่ได้หรอก
มันก็เหมือนที่มีคนคนนึ่งกดสวิตช์ระเบิดสะพาน
เราก็สร้างสะพานไปหาอีกฝั่งนึง แต่อีกฝั่งกลับสร้างกำแพงกั้นไว้ซะนี่
กำแพงสูงมาก พร้อมๆ กับ เอาลวดหนามมาพันไว้ด้วย
เรารออยู่ที่ปลายสะพานนั้นอยู่ 1 เดือนเต็มๆ
จนเค้าได้ปาระเบิดมาอีกลูก
ระเบิดที่บอกว่าเรา "ไร้จิตสำนึก" "เห็นหน้าแล้วอารมณ์เสีย"
"ไม่คุยด้วยแล้ว"
เฮ้อ..เหล็กที่ไว้จะสร้างต่อ มันหดหายไปเลยหล่ะ
เราก็เดินกลับไปอีกฝั่งนึง
เราหวังว่าซักวันจะได้ยินเสียงเรียกเราจากอีกฝั่งนึงนะ
เราไม่ใช่พวกอิโก้สูง
แล้วเราก็ไม่ใช่พวกไร้ศักดิ์ศรี
เราคงไม่ก้มหัว หรือ ก้มกราบ ให้เดินมาหาเราแน่ๆ
เราเดินไปหาเค้าก่อนนะ แต่เค้าอ่ะเดินหนีแถมปล่อยรังสีมาด้วย
ที่บอกว่าแยกตัว..ใครกันแน่นะ?
เราก็ยังเข้าแถวที่เดิม นั่งที่เดิม ตอนเช้าก็นั่งที่เดิม
ตอนนี้เค้าคงอยู่กับความโกรธแค้นเราหล่ะมั๊ง?
เราพยายามลืมเรื่องนั้นนะ
การแคร์ใครมาก ๆ มันก็เจ็บเหมือนกันนะ
ถ้าเค้าแคร์กลับ ก็คงดีกว่านี้
ใครก็ได้กอดเราที
(ถ้าเราทำให้ใครไม่สบายใจก็ขอโทษด้วยนะแต่ตอนนี้เรา OK แล้วหล่ะ)
เมื่อวันอาทิตย์ สนุกจัง อยากไปอีก
ตอนที่ไปเข้าห้องน้ำ สองคนนั้น คง... ฮ่าๆๆๆๆ
ไม่นึกอ่ะว่าจะสั่งกันเยอะมากๆ
อยากกินสเวนเซ่น อีกกกกกกก
ตอนที่ศูนย์หนังสือจุฬาตกใจมากเลย
จำเบอร์ใครไม่ได้เลย
อยากได้น้ำหอมวิเวียน
(แพง -*- )
ครั้งหน้าไปเที่ยวกันอีกนะ
เฮ้ยใครที่เครียดรู้ตัวไว้ด้วย เป็นห่วงหว่ะ
เด่วจะตั้งใจอ่านหนังสือแล้วนะ
เชียร์กีฬาซะโคตรๆเหนื่อยเลย
ช่วงที่ไม่ได้อัพได มีเรื่องที่ เอ่อ .......
แย่ๆ เยอะอ่ะนะ แต่เรื่องดีก็มีเหมือนกันนะ
เราพยายามลืมเรื่องแย่ๆ
อย่างว่านิสัยเราเป็นพวกคิดเล็กคิดน้อยคิดมาก
มองโลกในแง่ดีเกินไป
คงอาจจะต้องใช้เวลานานมาก ๆ ในการลืม
เราไม่นึกว่าความเป็นเพื่อน 6 - 7 ปีมันจะจบลงด้วยอะไรที่งี่เง่า
แล้วก็การกระทำของอีกฝ่าย ที่เค้าทำให้ตัวเค้าไม่รู้สึกผิด
โดยการใช้เราเป็นเครื่องมือ หรือ เหยื่อ นั้นเอง
โดยแค่ตัวหนังสือที่พิมพ์ออกไป คำบอกต่อ
ใช่สิเราเดือดร้อน แน่ๆ ที่เพื่อนโดนเค้าทำแบบนั้น
อยากชิงดีชิงเด่น ไม่เหลือความจริงใจให้แก่กัน
สำหรับพวกเราที่เค้าบอกว่า "มีทัศนคติเหมือนกัน"
พวกเราหน่ะคบด้วยความ "จริงใจ" ไม่แข่งอยู่แล้ว
เรื่องการเรียนหน่ะ เรารู้ว่าเก่งสู้พวกเค้าไม่ได้หรอก
มันก็เหมือนที่มีคนคนนึ่งกดสวิตช์ระเบิดสะพาน
เราก็สร้างสะพานไปหาอีกฝั่งนึง แต่อีกฝั่งกลับสร้างกำแพงกั้นไว้ซะนี่
กำแพงสูงมาก พร้อมๆ กับ เอาลวดหนามมาพันไว้ด้วย
เรารออยู่ที่ปลายสะพานนั้นอยู่ 1 เดือนเต็มๆ
จนเค้าได้ปาระเบิดมาอีกลูก
ระเบิดที่บอกว่าเรา "ไร้จิตสำนึก" "เห็นหน้าแล้วอารมณ์เสีย"
"ไม่คุยด้วยแล้ว"
เฮ้อ..เหล็กที่ไว้จะสร้างต่อ มันหดหายไปเลยหล่ะ
เราก็เดินกลับไปอีกฝั่งนึง
เราหวังว่าซักวันจะได้ยินเสียงเรียกเราจากอีกฝั่งนึงนะ
เราไม่ใช่พวกอิโก้สูง
แล้วเราก็ไม่ใช่พวกไร้ศักดิ์ศรี
เราคงไม่ก้มหัว หรือ ก้มกราบ ให้เดินมาหาเราแน่ๆ
เราเดินไปหาเค้าก่อนนะ แต่เค้าอ่ะเดินหนีแถมปล่อยรังสีมาด้วย
ที่บอกว่าแยกตัว..ใครกันแน่นะ?
เราก็ยังเข้าแถวที่เดิม นั่งที่เดิม ตอนเช้าก็นั่งที่เดิม
ตอนนี้เค้าคงอยู่กับความโกรธแค้นเราหล่ะมั๊ง?
เราพยายามลืมเรื่องนั้นนะ
การแคร์ใครมาก ๆ มันก็เจ็บเหมือนกันนะ
ถ้าเค้าแคร์กลับ ก็คงดีกว่านี้
ใครก็ได้กอดเราที
(ถ้าเราทำให้ใครไม่สบายใจก็ขอโทษด้วยนะแต่ตอนนี้เรา OK แล้วหล่ะ)
เมื่อวันอาทิตย์ สนุกจัง อยากไปอีก
ตอนที่ไปเข้าห้องน้ำ สองคนนั้น คง... ฮ่าๆๆๆๆ
ไม่นึกอ่ะว่าจะสั่งกันเยอะมากๆ
อยากกินสเวนเซ่น อีกกกกกกก
ตอนที่ศูนย์หนังสือจุฬาตกใจมากเลย
จำเบอร์ใครไม่ได้เลย
อยากได้น้ำหอมวิเวียน
(แพง -*- )
ครั้งหน้าไปเที่ยวกันอีกนะ
เฮ้ยใครที่เครียดรู้ตัวไว้ด้วย เป็นห่วงหว่ะ
เด่วจะตั้งใจอ่านหนังสือแล้วนะ
